تحلیل بسترها و پیامدهای مهاجرت در افغانستان (۱۳۸۲ - ۱۴۰۳)
DOI:
https://doi.org/10.64104/v10.Issue17.n17.2025کلیدي ټکي:
مهاجرت, عوامل دافعه, عوامل جاذبه, عوامل بازدارنده, قانون, فرارمغزهالنډیز
این پژوهش خواهان موشکافی بسترها و پیامدهای مهاجرت در افغانستان از سال 1382 الی 1403 است. مهاجرت تغییر محل زندگی از زادگاه (کشور مبدا) به کشور دیگری (مقصد) است. مهاجرت تاریخ دیرینه دارد و همواره چالشهای سیاسی – امنیتی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را به همراه داشته است. بعد از گردآوری دادهها و اطلاعات به شکل کتابخانهای با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی تلاش صورت گرفته است به این پرسش پاسخ داده شود که مهمترین عوامل و پیامدهای مهاجرت میان سالهای 1382 الی 1403 در افغانستان چه بوده است؟ بربنیاد تیوری دافعه – جاذبهی اورت اس. لی، مهمترین بسترهای شکل دهندهی مهاجرت در افغانستان طی سالهای 1382 الی 1403هـ.ش جنگ و ناامنی، فقر و بیکاری، نبود امنیت حقوقی و پایین بودن سطح رفاه اجتماعی میباشد. یافتهها نشان میدهد که مهاجرت در افغانستان پیامدهای سیاسی – امنیتی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را به همراه داشته است. برای مدیریت مهاجرت در افغانستان سه پیشنهاد ارائه میشود: در بعد اقتصادی، ایجاد شغل و فراهم کردن رفاه اجتماعی؛ در بعد سیاسی – حقوقی، تعریف یک ساختار سیاسی – حقوقی پاسخگو و بهروز؛ و به لحاظ اجتماعی – فرهنگی، به رسمیت شناختن کثرتگرایی فرهنگی.